AKTUALNOŚCI

          • „Księga Mietka”/„Księga Wędrówek Mietka Mieczysława”

          • „Księga Mietka”/„Księga Wędrówek Mietka Mieczysława” – realizacja innowacyjnego działania dydaktycznego w nauczaniu języka polskiego w klasie czwartej szkoły podstawowej (klasy 4a i 4b: wrzesień 2025-marzec 2026)

            W roku szkolnym 2025/2026 zrealizowałam w klasach 4a i 4b autorski projekt edukacyjny „Księga Mietka”, funkcjonujący również pod pełnym tytułem „Księga Wędrówek Mietka Mieczysława”. Projekt stanowił innowacyjne działanie dydaktyczne i wychowawcze łączące edukację polonistyczną, sztukę, storytelling oraz pedagogikę narracyjną. Jego celem było stworzenie atrakcyjnej alternatywy dla tradycyjnych zadań domowych (nieobowiązkowych w bieżącym roku szkolnym) oraz zwiększenie zaangażowania uczniów w proces rozwijania kompetencji językowych i kulturowych. Uczniowie stali się twórczymi pisarzami i opowiadaczami.

            Geneza projektu

            We wrześniu 2025 roku zaczęłam przynosić na lekcje języka polskiego niewielką rzeźbę autorstwa Barnaby Wójtowicza-Szczotki z cyklu „Dziwne ludki”. Początkowo wykorzystywałam ją jako umowny sygnał wyciszający – stuknięcie figurką w tablicę porządkowało komunikację podczas zajęć i pomagało regulować dynamikę pracy klasy.

            Ponieważ figurka towarzyszyła uczniom na każdej lekcji języka polskiego, dzieci postanowiły nadać jej imię. Inspiracją stała się jedna z pierwszych lekcji poświęconych opisowi postaci, podczas której analizowaliśmy pastel Stanisława Wyspiańskiego „Śpiący Mietek” z 1904 roku. Dla uczniów imię Mietek oraz jego pełna forma – Mieczysław – były nieznane, intrygujące i nieco tajemnicze. W rezultacie dzieci spontanicznie nadały rzeźbie imię „Mietek Mieczysław”.

            Realizacja projektu

            Kolejnym etapem przedsięwzięcia było stworzenie „Księgi Wędrówek Mietka Mieczysława”. Zakupiłam kolekcjonerski notes-sztambuch z reprodukcją obrazu Stanisława Wyspiańskiego „Planty o świcie (Poranek pod Wawelem)” z 1894 roku, który stał się księgą wspólnych opowieści.

            Każde dziecko zabierało Mietka do domu na jeden dzień, a następnie opisywało jego wizytę w księdze. Uczniowie tworzyli opowiadania, relacje, opisy i wspomnienia, ilustrowali swoje teksty rysunkami oraz dokumentowali pobyt bohatera fotografiami. Z czasem projekt rozwinął się w wielowątkową narrację zbiorową. Mietek otrzymywał prezenty, podróżował z plecakiem wyposażonym w prowiant wykonany z klocków, odwiedzał zwierzęta domowe, uczestniczył w rodzinnych wydarzeniach i stawał się pełnoprawnym gościem kolejnych rodzin.

            Od września 2025 roku do marca 2026 roku figurka oraz księga były systematycznie przekazywane z rąk do rąk. W rezultacie uczniowie obu klas stworzyli bogato ilustrowaną książkę będącą współczesnym odpowiednikiem iluminowanego kodeksu rękopiśmiennego.

            Innowacyjny charakter przedsięwzięcia

            Projekt stanowił alternatywę dla tradycyjnych prac domowych. Cele edukacyjne osiągane były nie poprzez wykonywanie odtwórczych ćwiczeń, lecz dzięki autentycznej potrzebie współtworzenia wspólnej historii. Szczególnie cenne było to, że uczniowie angażowali się w działania dobrowolnie. Nie musiałam motywować ich do wykonywania kolejnych wpisów – przeciwnie, prześcigali się w pomysłach na przygody Mietka oraz sposoby jego goszczenia.

            Istotnym walorem projektu było również wprowadzenie sztuki do codziennego życia dzieci i ich rodzin. Obrazy Stanisława Wyspiańskiego stały się źródłem inspiracji dla nazwy bohatera i oprawy projektu, natomiast rzeźba Barnaby Wójtowicza-Szczotki przekształciła się z prostego rekwizytu dydaktycznego w centralną postać wspólnej narracji. Dzięki temu uczniowie doświadczali kontaktu ze sztuką w sposób naturalny i osobisty.

            Metodycznym fundamentem przedsięwzięcia był paradygmat narracyjny oraz storytelling. Wspólne tworzenie opowieści wokół jednego bohatera umożliwiało uczniom budowanie znaczeń, rozwijanie wyobraźni, ćwiczenie kompetencji językowych oraz kształtowanie sprawczości twórczej.

            Efekty dydaktyczne, wychowawcze i społeczne

            Realizacja projektu przyniosła wymierne efekty dydaktyczne. Zaobserwowałam wyraźny wzrost motywacji uczniów do pisania, większą dbałość o poprawność językową i stylistyczną tekstów oraz rozwój umiejętności narracyjnych. Uczniowie chętnie podejmowali próby twórczego pisania, wzbogacali słownictwo i doskonalili umiejętność konstruowania wypowiedzi pisemnych. Projekt przyniósł również znaczące efekty wychowawcze. Wspólna odpowiedzialność za Mietka i jego księgę wzmacniała poczucie wspólnoty, rozwijała empatię oraz odpowiedzialność za dobro wspólne. Uczniowie uczyli się współpracy, wzajemnego szacunku i doceniania pomysłów innych osób. W wymiarze społecznym przedsięwzięcie skutecznie angażowało rodziny uczniów. Rodzice i rodzeństwo uczestniczyli w przygotowywaniu atrakcji dla Mietka, wykonywaniu fotografii oraz dokumentowaniu jego przygód. Dzięki temu proces edukacyjny został rozszerzony poza przestrzeń szkoły.

            Odniesienie do podstawy programowej języka polskiego

            Projekt wspierał realizację wielu wymagań podstawy programowej języka polskiego dla klas IV–VI szkoły podstawowej. Uczniowie:

            • tworzyli spójne i uporządkowane wypowiedzi pisemne,

            • redagowali opowiadania, opisy, relacje i wspomnienia,

            • rozwijali umiejętność świadomego doboru środków językowych,

            • uczestniczyli w działaniach rozwijających kompetencje czytelnicze i kulturowe,

            • poznawali dzieła sztuki jako teksty kultury,

            • doskonalili umiejętność interpretowania i wykorzystywania różnych form przekazu.

            Rozwijane kompetencje kluczowe

            Projekt wspierał rozwój kompetencji kluczowych określonych w zaleceniach Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej, w szczególności:

            • kompetencji w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

            • kompetencji osobistych, społecznych i w zakresie uczenia się,

            • kompetencji obywatelskich,

            • kompetencji w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej,

            • kompetencji cyfrowych (wykorzystywanie fotografii i dokumentacji wizualnej projektu),

            Ewaluacja projektu

            Ewaluację projektu prowadziłam na podstawie obserwacji uczniów, analizy wpisów w księdze, rozmów z dziećmi oraz informacji zwrotnych od rodziców.

            Najważniejsze wnioski z ewaluacji:

            • uczniowie wykazywali bardzo wysoki poziom zaangażowania emocjonalnego i poznawczego;

            • znacząco wzrosła motywacja do samodzielnego pisania;

            • dzieci chętnie podejmowały aktywność twórczą również poza obowiązkami szkolnymi;

            • projekt sprzyjał integracji klas oraz budowaniu pozytywnych relacji;

            • rodzice pozytywnie oceniali możliwość uczestnictwa w działaniach edukacyjnych swoich dzieci;

            • forma narracyjna okazała się skutecznym narzędziem wspierającym rozwój kompetencji językowych.

            Wnioski z ewaluacji potwierdzają, że zastosowana metoda pracy przyniosła pozytywne efekty dydaktyczne i wychowawcze oraz przyczyniła się do podniesienia jakości pracy szkoły.

            Dokumentacja i dowody realizacji

            Realizację projektu dokumentowałam poprzez:

            • prowadzoną przez uczniów „Księgę Wędrówek Mietka Mieczysława”

            • fotografie dokumentujące wizyty Mietka w domach uczniów,

            • ilustracje i portrety wykonywane przez dzieci,

            • prezentacje projektu podczas wydarzeń szkolnych,

            • dokumentację fotograficzną zgromadzoną przez nauczyciela,

            • publikacje i informacje zamieszczane na stronie szkoły,

            • przykładowe wpisy uczniów stanowiące materiał do analizy efektów pracy.

            Projekt „Księga Mietka” potwierdził, że pedagogika narracyjna i storytelling mogą być skutecznym narzędziem rozwijania kompetencji językowych uczniów szkoły podstawowej. Dzięki połączeniu edukacji polonistycznej, sztuki i doświadczeń codziennych stworzyłam środowisko uczenia się, w którym uczniowie stali się nie tylko odbiorcami treści, lecz także autorami, opowiadaczami i współtwórcami kultury. Dzieci pokochały Mietka, nowoczesną rzeźbę włączając to dzieło sztuki do codziennego życia swych rodzin. Sztuka stała się elementem ich codzienności.

            Anna Kapusta

             

          • 🥈 Srebrny medal Gabrieli na Międzynarodowej Gali Lady Fitness 2026!

          • Z ogromną radością informujemy, że 6 czerwca uczennica klasy 8a, Gabriela Czeladzka, brała udział w Międzynarodowej Gali Lady Fitness 2026, która odbyła się w Wiśniowej.

            Gabrysia wystąpiła w niezwykle wymagającej konkurencji Aerial Silks solo (akrobatyka powietrzna na szarfach). W swojej grupie wiekowej i kategorii zaawansowania zaprezentowała się znakomicie, zdobywając srebrny medal i zajmując II miejsce.

            Serdecznie gratulujemy Gabrieli tego sukcesu. Życzymy kolejnych sportowych osiągnięć, wielu powodów do dumy oraz nieustającej radości z realizowania swoich pasji!

            👏👏👏 Brawo, Gabrysiu! Jesteśmy z Ciebie bardzo dumni! 🥈🌟🎉

             

          • Wakacje 2026 - oferta młodzieżowych domów kultury

          • Zapraszamy do zapoznania się z propozycją zajęć na zbliżające się wakacje, przygotowaną przez krakowskie młodzieżowe domy kultury.

             

            Dzieci i młodzież, które spędzają lato w mieście, mogą poświęcić czas na wspólny wypoczynek i rozwijanie własnych pasji. W zależności od zainteresowań, mają do wyboru udział w warsztatach muzycznych, tanecznych, plastycznych, rękodzielniczych, fotograficznych czy rekreacyjno-sportowych, półkoloniach, wycieczkach do ciekawych miejsc, m.in. Małopolskiego Centrum Nauki "Cogiteon" i Muzeum Witrażu, a także obozach i wymianach młodzieżowych. Szczegóły oferty poszczególnych młodzieżowych domów kultury w tabeli.

             

             

            Wakacje 2026 - oferta młodzieżowych domów kultury - Oficjalny serwis miejski - Magiczny Kraków